Η υπέρταση είναι η παθολογική αύξηση της αρτηριακής πίεσης πάνω από τα φυσιολογικά όρια και αποτελεί έναν από τους κυριότερους παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακά επεισόδια. Η έγκαιρη διάγνωση και αποτελεσματική αντιμετώπιση είναι απαραίτητη για την πρόληψη επιπλοκών όπως το έμφραγμα του μυοκαρδίου και το εγκεφαλικό επεισόδιο.
Η συστηματική λήψη της φαρμακευτικής αγωγής και η τακτική παρακολούθηση της πίεσης στο σπίτι είναι καθοριστικές για την επιτυχή διαχείριση της υπέρτασης.
Η στηθάγχη εκδηλώνεται με πόνο στο στήθος που οφείλεται σε ανεπαρκή αιμάτωση του μυοκαρδίου, συνήθως κατά την άσκηση ή το άγχος. Η στεφανιαία νόσος προκαλείται από στένωση των στεφανιαίων αρτηριών λόγω αθηρωματικών πλακών.
Για την οξεία αντιμετώπιση κρίσεων στηθάγχης χρησιμοποιείται υπογλώσσια νιτρογλυκερίνη, ενώ η μακροπρόθεσμη θεραπεία στοχεύει στην πρόληψη νέων επεισοδίων και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής του ασθενούς.
Η καρδιακή ανεπάρκεια αποτελεί σοβαρή κατάσταση όπου η καρδιά δεν μπορεί να αντλήσει αίμα αποτελεσματικά. Διακρίνεται σε συστολική και διαστολική ανεπάρκεια, με επιπτώσεις που περιλαμβάνουν δύσπνοια, κούραση και οιδήματα.
Η τήρηση της δοσολογίας είναι κρίσιμη για την αποτελεσματικότητα της θεραπείας. Η καθημερινή παρακολούθηση βάρους και συμπτωμάτων βοηθά στον έγκαιρο εντοπισμό επιδείνωσης. Η υιοθέτηση υγιεινού τρόπου ζωής με περιορισμό αλατιού και ελεγχόμενη κατανάλωση υγρών συμπληρώνει τη φαρμακευτική αγωγή.
Οι αρρυθμίες περιλαμβάνουν ταχυκαρδίες, βραδυκαρδίες και κολπική μαρμαρυγή, προκαλώντας παλμούς, ζάλη ή λιποθυμία. Η αντιμετώπιση γίνεται με αντιαρρυθμικά φάρμακα κατηγοριοποιημένα σε τέσσερις κλάσεις:
Στην κολπική μαρμαρυγή χρησιμοποιούνται αντιπηκτικά όπως Warfarin και Rivaroxaban για πρόληψη εμβολής. Η έκτακτη αντιμετώπιση σοβαρών αρρυθμιών μπορεί να απαιτεί ηλεκτρική καρδιοτροπή ή προσωρινή φαρμακευτική σταθεροποίηση.
Η υπερλιπιδαιμία αποτελέι βασικό παράγοντα κινδύνου για την ανάπτυξη αθηροσκλήρωσης και καρδιαγγειακών νοσημάτων. Η αυξημένη χοληστερόλη, ιδίως η LDL, συμβάλλει στο σχηματισμό αθηρωματικών πλακών στα αγγεία.
Οι στατίνες αποτελούν τη θεραπεία πρώτης επιλογής και περιλαμβάνουν:
Άλλες θεραπευτικές επιλογές περιλαμβάνουν Fenofibrate για τριγλυκερίδια, Ezetimibe για συνδυαστική θεραπεία και PCSK9 αναστολείς για ανθεκτικές περιπτώσεις. Η διαιτητική τροποποίηση και η άσκηση είναι θεμελιώδεις. Οι στόχοι LDL διαφέρουν ανά κατηγορία κινδύνου, από <70mg/dl έως <190mg/dl. Η τακτική παρακολούθηση του λιπιδικού προφίλ είναι απαραίτητη.
Η θρόμβωση προκύπτει από τη δημιουργία θρόμβων στα αιμοφόρα αγγεία, ενώ η εμβολή από τη μετακίνησή τους. Αυτά τα φαινόμενα αποτελούν σημαντική αιτία νοσηρότητας και θνητότητας.
Τα αντιπηκτικά φάρμακα κατηγοριοποιούνται ως εξής:
Τα αντιαιμοπεταλιακά χρησιμοποιούνται για πρωτογενή πρόληψη. Η διάρκεια θεραπείας εξαρτάται από την ένδειξη, από 3 μήνες έως εφ' όρου ζωής. Οι αιμορραγίες αντιμετωπίζονται με διακοπή της αγωγής και αντίδοτα. Προφυλακτικά μέτρα είναι απαραίτητα περιεγχειρητικά.
